Wino - degustacje ciągle nowych wrażeń

Wina włoskie w Makro Cash

2011-11-03T02:18:00.000-07:00

Włochy od lat konkurują z Francją o status największego producenta wina na świecie. W zależności od warunków pogodowych i polityki poszczególnych producentów w poszczególnych latach produkcja win włoskich jest nieznacznie większa lub mniejsza niż produkcja wina we Francji. Ponad milion winnic wytwarza ok. 15% światowej produkcji wina. Takie nazwy, jak: Amarone, Barolo czy Chianti znane są każdemu miłośnikowi szlachetnego trunku.

Włochy podzielone są na 18 regionów winiarskich. Od południowego Tyrolu, Lombardii, Piemontu na północy aż po Kalabrię, Sycylię i Sardynię na południu. Włochy charakteryzują się klimatem śródziemnomorskim, gdzie gorący i suchy okres leni, chłodne i wilgotne zimy, z dużymi opadami deszczu sprzyjają dojrzewaniu winogron.

Ten wielki potencjał postanowiła wykorzystać sieć Makro Cash and Carry wprowadzając do swojej oferty wina importowane we własnym zakresie z tego kraju. W ofercie znalazły się wina od prostego białego słodkiego perlistego Alte Rocche Bianche Moscato d`Asti po czerwone wina pretendujące do miany klasyki winnej nie tylko włoskiej ale i światowej jak Alte Rocche Bianche Barbaresco czy wino produkowane z podsuszanych winogron Altane Amarone della Valpolicella. Jako sklep sieciowy wina te (niedostępne gdzie indziej) oferowane są w dość niskich cenach, co oczywiście budzi dyskusję na temat jakości. A w winach jak to w winach - ocena jest bardzo subiektywna, więc trudno odpowiedzieć jednoznacznie.

Sendas Del Rey na Info-Star

2011-06-22T01:54:00.000-07:00

W trakcie rozdania nagród Info Star podawano dwa wina z winnicy Felix Solis Bodegas. Niestety bardzo słabe. Odnoszę wrażenie, że ta hiszpańska bodega specjalizuje się w tanich (choć po prawdzie te wina wcale nie są takie tanie, jeśli je porównamy do jakości) masowych winach przeznaczonych na popularne imprezy. Sendas Del Rey Blanco - białe hiszpańskie wino jeszcze do wypicia, bo było zimne. Sendas Del Rey Tinto Red - czerwone - w zasadzie nie do wypicia. Podobne wrażenie miałem pijąc inne wina z tej samej bodegi - białe jeszcze się da wypić, czerwone absolutnie już nie. Przy okazji zauważyłem, że wina niemal zawsze na masowych imprezach podawane są najbardziej poślednie i słabe a silne alkohole jednak są z wyższej półki.

Wina z Moraw w Eurocash Cash&Carry

2011-05-04T10:17:00.000-07:00

Hurtownia Eurocash Cash&Carry podjęła współpracę z BS Bohemia Sekt Polska. W jej wyniku od połowy kwietnia w sieci znaleźć można morawskie wina z winnicy Château Bzenec, skąd trafiają na półki osiedlowych sklepów spożywczych. Na półkach można znaleźć niedostępne wcześniej w Polsce wytrawne wina z serii Château Bzenec pochodzące z południowych Moraw, jednego z najbardziej docenianych regionów winiarskich na świecie, gdzie 75% upraw obejmują odmiany białe. Unikalność tych win można poznać próbując Chardonnay z tej winnicy - białe, bogate w smaku – wino z wyższej półki jakościowej, a średniej cenowej.
Przyznam, że nie znalazłem żadnego Chardonnay z Moraw, które bym pił. Najbliższe było polskie Jaworek Chardonnay Auxerrois, które przyznam wcale mnie nie zachwyciło oraz Mezzek White Soil Chardonnay, które wydało się poprawne jednemu z użytkowników portalu.

Vina Indomita

2010-11-26T14:33:00.000-08:00

Długo by można pisać. Rewelacyjna seria win chilijskich. Od najsłabszego Indomita Polero Carmenere, w cenie znacznie poniżej 20 zł, przez średniowycenione (około 35 zł), naprawdę rewelacyjne Indomita Selected Varietal Carmenere (bardzo intensywna czarna porzeczka plus zaznaczający się liść czarnej porzeczki, do tego bardzo subtelne, ale wyczuwalne owoce leśne i jeszcze delikatniejsza wanilia - wino bardzo intensywnie atakujące człowieka wszystkimi zmysłami) a kończąc na Indomita Duette Cabernet Sauvignon Carmenere, też z wanilią i czarną porzeczką. Siła i struktura Cabernet Sauvignon w połączeniu ostrą naturą Carmenere, stworzyły wino o unikalnych walorach zapachowych i smakowych. Wino jest doskonale zbalansowane i idealnie oddaje charakter Maipo Valley.

Burgund i chablis w Kaliforni

2010-09-09T03:42:00.000-07:00

Dziś zwracam uwagę, że Burgundia to region geograficzny we Francji słynący z produkcji wina. Winnice ciągną się wąskim pasem od Dijon na północy po Lyon na południu, obejmując obszar około 45.000 hektarów. Najlepsze wina, które kojarzą się z "prawdziwymi" burgundami są produkowane w środkowej części tego rejonu o nazwie Côte-d'Or, która jest też nazwą jednej z największych i najbardziej znanych burgundzkich apelacji. Wina są tam produkowane głównie ze szczepu Pinot Noir.

I chyba ta cecha pchnęła amerykańskiego producenta z Kalifornii do nazwania swojego wina ze szczepu Pinot Noir właśnie nazwą tego regionu, czyli Livingstone Cellars Burgundy.

O ile jednak nazwanie wina burgundzkim (bo chyba tak to należy przetłumaczyć) jest tylko niezręcznością o tyle nazwanie go Chablis jest już chyba złamaniem prawa. Na północny zachód od pozostałych winnic Burgundii znajduje się region Chablis, słynący z win białych produkowanych wyłącznie ze szczepu Chardonnay. Jest to przy okazji apelacja o tj samej nazwie. Chablis to najbardziej klasyczne i najlepsze na świecie wina ze szczepu Chardonnay, które próbuje naśladować wiele innych rejonów winiarskich na całym świecie. I właśnie ta amerykańska próbka została nazwana z użyciem zastrzeżonej nazwy regionu, czyli Livingstone Cellars Chablis Blanc. Wydaje mi się, że podobnie jak w przypadku szampana nie powinno się tak stosować nazwy regionu poza Francją.

Zinfandel

2010-04-14T13:46:00.000-07:00

Wina z nazwą Zinfandel Old Vine Lodi pochodzą z bardzo starych nasadzeń, z owoców ze z krzewów, które mają ponad 60 lat. Możliwe, w Central Valley, w której leży apelacja Lodi, znajduje się wiele winnic, które przetrwały okres prohibicji, a teraz są dla kalifornijskiego winiarstwa prawdziwym skarbem.

Zinfandel to odmiana przedziwna, oryginalna, wywołująca skrajnie odmienne uczucia. Stowarzyszenie Zinfandel Advocates and Producers, prowadzi projekt Heritage Vineyard, Winnicy Dziedzictwa. W słynnym Oakville w Napa Valley posadzone są zebrane w niemal 100 miejscach w Kalifornii krzewy wywodzące się w prostej linii z najstarszych krzewów zinfandela. Powstałe w ten sposób eksperymentalna winnica ma wytwarzać wina najlepiej oddające dawny smak win z tego szczepu. Co roku inny wybitny winiarz otrzymuje przywilej wytworzenia wina w Heritage Vineyard.

Kalifornijczycy chcieliby, aby Zinfandel był traktowany jako ich rodzima odmiana. Jednak nie w Kalifornia jest miejscem powstania tej winorośli. Badania DNA wykazały, że, zinfandel jest genetycznym bliźniakiem odmiany Primitivo z Włoch. Kiedy jednak Włosi zaczęli eksportować tanie wina pod nazwą Zinfandel, amerykanie podnieśli zdecydowany sprzeciw takim praktykom zwracając uwagę, że konsumenci zwykli utożsamiać nazwę Zinfandel przede wszystkim z charakterem i aromatem kalifornijskich win. Nie jest to do końca prawda, ponieważ szczep Zinfandel jest uprawiany w wielu miejscach na całym świecie, choć rzeczywiście najmocniej w Kaliforni, później w tak zwanym nowym świecie a na końcu dopiero w Europie. I oczywiście ten kalifornijski Zinfandel smakuje najbardziej klasycznie.

Ryba po grecku

2010-01-21T03:35:00.000-08:00

Z jakiegoś serwisu kulinarnego zaczerpnąłem przepis na rybę po grecku:

Rybę oczyścić, umyć, podzielić na porcje (można filetować), obtoczyć w mące i usmażyć na rozgrzanym olejem. Umyte i obrane warzywa pokroić w drobne plasterki, włożyć do garnka i podsmażyć na oleju ciągle mieszając. Gdy się zarumienią, wlać rosół lub bulion z kostki rosołowej, doprawić i dusić do miękkości. Dodać koncentrat pomidorowy, liść laurowy i pieprz następnie dusić jeszcze kilka minut. Ostudzić. Zimnym sosem warzywnym zalać usmażoną i ostudzoną rybę.

Przyznam szczerze, że daleko temu do prawdziwego przepisu Ryba po grecku, który ja stosuję.

A do ryby cudowne białe wino Casablanca Nimbus Chardonnay. Choć ja osobiście nawet do ryby lubię czerwone. Piłem ostatnio takie francuskie wino z Langwedocji, które pasowałoby do ryby: Tierra de Luna Syrah Malbec.

Wino szwajcarskie

2009-12-20T11:16:00.000-08:00

Szwajcaria jest krajem europejskim, leżącym między 2 krajami bardzo mocno kojarzonymi z winem i dwoma zupełnie zadowalająco, czyli między Francją i Włochami oraz Nimcami i Austrią. A mimo to szwajcarskie wino jest w Polsce rzadziej spotykanem rarytasem niż chińskie wino. Tak więc gdy zobaczyłem butelkę Gamaret La Cote Caves Cidis to natychmiast ją kupiłem i od razu wypiłem. I dobrze zrobiłem, bo zaraz po otworzeniu butelki wino było najlepsze. Im więcej czasu upływało tym słabsze się stawało, choć nie było to znaczące pogorszenie cech, a tylko nieznaczne.

Szwajcarskie wina są raczej mało znane poza granicami kraju. Z czerwonych win prym wiodą dôle i pinot noir z Wallis, a wśród białych – fendant z tego samego kantonu, chablais i lavaux (który jest jednocześnie nazwą tego regionu winiarskiego) znad Jeziora Genewskiego. Największe ośrodki winiarstwa w tym regionie to wioski Lutry, Villette, Cully, Calamin, Epesses, Dézaley, St Saphorin, Chardonne i Riex

Drugi ważny region to Wallis. Produkowane tu trunki – głównie wina białe – należą do najlepszych w kraju. Najbardziej znaną marką białego wina z tego regionu jest Fendant, wytrawny trunek o bogatym bukiecie, znakomicie nadający się do serów, ryb i miejscowych wędlin. Inne gatunki białego wina z Wallis również są wyśmienite. Najbardziej znane czerwone wino tego regionu to Dôle, produkowane z winogron Pinot Noir i Gamay. Wino to odznacza się pełnym bukietem i owocowym smakiem. Polecane jest do czerwonego mięsa, dziczyzny i sera.

Mimo wszystko szkoda, że w Polsce można wypić chińskie wina, a żeby wypić wina szwajcarskie trzeba jechać aż do Szwajcarii.

Szampan, nie szampan

2009-09-12T07:34:00.000-07:00

Szampan (z franc. champagne, od vin de Champagne) jest to szczególny rodzaj wina musującego kojarzony ze świętowaniem i luksusem. Nazwę swą zawdzięcza Szampanii, regionowi w północno-wschodniej Francji, jedynemu miejscu jego produkcji oficjalnej produkcji. Dobrze znany w Polsce jest Piper Heidsieck Champagne Brut. Najdroższe szampany świata kosztują prawie 5000 euro za butelkę.

Dwutlenek węgla tworzy się w szampanie na skutek naturalnego procesu powtórnej fermentacji wina w butelkach. Do butelek nalewa się młode, lecz do końca przefermentowane i odfiltrowane wino, a następnie przechowuje się lekko pochylone w stronę korka butelki w piwnicach.

W odróżnieniu od szampana, którego nazwa została zastrzeżona w 1911 r., inne francuskie wina musujące produkowane metodą szampańską nazywane są "mousseux". Z kolei w Szampanii produkuje również wina o słabej mocy, które noszą inne nazwy: czerwone (Bouzy), białe (Coteaux champenois) lub różowe (rosé des Riceys). Jednak w tej historycznej prowincji produkuje się głównie wina białe musujące ze szczepów winogron chardonnay, pinot noir i pinot meunier, które nazywane są po prostu "szampanem", bez podawania szczegółów. Wina te uchodzą za doskonałe i dlatego są stosunkowo drogie.

Metoda powtórnego fermentowania wina w butelkach nazywana jest metodą szampańską i również jest zastrzeżona prawnie, dlatego w stosunku do innych win należy używać zwrotu metoda tradycyjna produkcji.

Cremant to wino musujące wytwarzane metodą tradycyjną - polecam Cremant d`Alsace Dopff Cuvee Julien Brut. Wiele osób mówi na to wino szampan, ale szampan to nazwa zarezerwowana dla wina robionego tą metodą w regionie Szampania czyli Champagne. Dokładnie taka samo niepoprawne jest używanie słowa szampan w stosunku do hiszpańskiego wina Cava, rosyjskiego Sowietskoje Igristoje (jeśli to jeszcze w ogóle jest wino), włoskiego Spumante czy niemieckiego Sekt. Coraz więcej jest też głosów, że określenie iż przy produkcji wina musującego (w innych regionach Francji poza Alzacją i Szampanią nazywanego vin mousseux) stosowano metodę szampańską jest zabronione. Należy mówić, że jest to wino musujące produkowane metodą tradycyjną. Czyli z fermentacją w butelkach. Ale cokolwiek nie powiedziałoby się o nazewnictwie wino które piłem smakuje jak prawdziwy szampan (a niektórzy twierdzą, że nawet lepiej), a na pewno jest od niego tańszy.

Wieczór z hiszpańskim winem

2009-07-09T02:10:00.000-07:00

16 lipca 2009 r. o godz. 18.00 w restauracji Vinarius odbędzie się degustacja wina pod hasłem Wyprawa po smakach Półwyspu Iberyjskiego.

W programie: degustacja win, hiszpańskie tapas oraz pokaz Flamenco w wykonaniu Anny Iberszer przy gitarowym brzmieniu Andrzeja Lewockiego.

Cena uczestnictwa dla 1 osoby – 60 zł

Rezerwacje: 022 8288861
lub restauracja@restauracjavinarius.pl

Po degustacji, wszystkich miłośników nowych doznań kulinarnych organizator zachęca do pozostania w restauracji i skosztowania dań kuchni hiszpańskiej, specjalnie dobranych do prezentowanych wcześniej win. Dla uczestników degustacji degustowane wina oferowane będą w atrakcyjnych cenach.

Restauracja Vinarius
ul. Bednarska 28/30, Warszawa

Ciekaw jestem, czy będzie któreś z win kojarzące mi się miło z Hiszpanią. Myślałem o czerwonych winach Glorioso Crianza Tinto Rioja, które piłem w Raco del la Vila w Barcelonie oraz nie filtrowane wino Propiedad Rioja Palacios Remondo Vino no Filtrado, które kupiłem na lotnisku w Barcelonie.

Maleńkie włoskie Bordeaux

2009-06-05T01:21:00.000-07:00

W pulsie biznesu, w dodatku Business Class, 8 maja 2009 pojawił się ciekawy artykuł na temat włoskiego wina. Uważam, że warto go tutaj przytoczyć a przynajmniej zacytować fragmenty:

Większość znawców uważa, że wśród włoskich win prym wiodą czerwone: Barolo, Brunello di Montalcino. I supertoskany – dziecko figli, płatanych czasem przez życie. A także wymuszonych i zaskakujących decyzji.

Dla mnie Włochy kojarzą się przede wszystkim z winami pitymi na wyprawach w Alpy, na przykład myśle tu o wspaniałym czerwonym San Leonardo Marchese Carlo Guerrieri Gonzaga, ale też i z australijskiem winem z typowo włoskich szczepów winogron Heartland Langhorne Creek Dolcetto Lagrein Ben Glaetzer. Oba wspaniałe i cudowne, na prawdę warte polecenia. Ale wracając do artykułu.

Był sobie raz markiz Mario Incisa Della Roccheta. Miał dwie miłości: konie i francuskie wina. Może była i trzecia, ale o niej źródła historyczne milczą. Gdy tak sobie trwał w tym konno-winnym światku, wybuchła nagle II wojna światowa. Konie wprawdzie markizowi pozostały, ale winne źródełko nagle wyschło. Groza zajrzała arystokracie w kieliszki, zwłaszcza, że na koniec wojny raczej się nie zanosiło. Dodatkowo z zachodniego frontu dochodziły niepokojące wieści – niemieccy okupanci zaczęli systematycznie wysuszać bordoskie piwnice.
Sytuacja wymusiła na markizie heroiczną decyzję – stworzyć w Toskanii maleńkie włoskie Bordeaux. Zrozpaczony, postawił na swoje pastwiska w Bolgheri, region podówczas bez żadnych winnych tradycji. Jeżeli już, to uprawiano tam co najwyżej brzoskwinie czy truskawki.

W 1940 r. obsadził kamienistą działkę w posiadłości San Guida francuskim szczepem winnym Cabernet Sauvignion. Wywołał tym krokiem winną rewolucję. A ponadto złamał wiele kanonów toskańskiego winnic twa. Zarzucił używanie wyłącznie lokalnych odmian winogron, odstąpił też od dodawania do win czerwonych odmian do wywarzania win białych (nieciekawe podówczas praktyki w Chianti)_. Przeszedł także z dużych beczek ze słoweńskiego dębu na małe beczułki z dębu francuskiego. I cierpliwie czekał.
Być może cieplejszy niż w Chianti klimat czy bardziej kamienista gleba, a może także inny rodzaj beczek sprawiły, że wino markiza okazało się po latach sensacyjne w smaku. Miało niebywałą skłonność do dojrzewania w butelkach – bardzo podobną do tej, jaką markiz odnajdywał w ukochanych przez niego winach z Modoc (Bordeaux).
Mario Incisa Della Roccheta początkowo wytwarzał wino wyłącznie na własne potrzeby, racząc nim krewnych i przyjaciół – także kuzynów Lodovica i Piero Antinorich. Musiały zasmakować, bo to im właśnie zawdzięczamy narodziny kultowego dziś wina Sassicaia (kamienne pole). I sławę Polgheri.

Droga do sukcesu nie była prosta. Kłopot polegał na tym, że zarówno region, technologia, jak i odmiany winogron użyte do produkcji nie mieściły się w standardach DOC. Wspaniałe wino musiano wprowadzić na rynek jako zwykłe stołowe (VdT). Sassicaię szybko wywąchali jednak koneserzy. Sięgnęła astronomicznych cen, zawojowała najelegantsze restauracje po obu stronach Atlantyku. Sypnęło się wiele medali. Za przykładem markiza poszli inni producenci, nie wyłączając tych z dobrze już podówczas „uregulowanego” DOC Chianti.

Narodziło się wiele znamienitych supertoskanów. Do kultowych w Bolgheri należą Grattamacco, Ornellaia i Paleo. Legenda Piemontu Angelo Gaja natychmiast przejął Ca’Marcanda. Pojawiły się supertoskany ze stuprocentowo włoskich odmian )wcześniej nie do pomyślenia!) jak u Michele Satta. Nawet w dobie światowego kryzysu supertoskany z Bolghari na brak klientów nie mogą narzekać. Po Ornellaia (mimo cen) na całym świecie nadal ustawiają się kolejki. Także i w Polsce. Szczególny zaszczyt spłynął na kamienne poletko markiza Mario Incisa Della Roccheta dosyć późno, bo dopiero w 1994 roku. Kolebka supertoskanów uzyskała – jako jedyna winnica we Włoszech – indywidualną klasyfikację: Bolgheri Sassocaoa Denominazione di Orgine Controllata.

Nie bez powodu w wielu włoskich restauracjach zamówienie Sassicaia honoruje się natychmiastową zmianą obrusa.

Wracając do wina, skoro smak został już zaostrzony, to może jeszcze jedno włoskie wino, tym razem z kolekcji firmy Salute, które warto zaproponować, czyli Boscarelli Vino Nobile Di Montepulciano. Ewidentnie wino powinno poleżeć i na pewno powinno być poddane dekantacji przed wypiciem. Teraz trochę zbyt intensywnie ściągające garbniki i taniny nie pozwalają dokładnie określić bukietu owoców i wyodrębnić konkretnych zapachów z tego wina. Sądzę, że 5 lat po fermentacji zacznie się najlepszy okres dla tego wina.

Wina chilijskie

2009-02-03T13:51:00.000-08:00

W Chile przed pojawieniem się europejczyków nie istniały lokalne odmiany winorośli, a wszystkie winne krzewy wyrosły z sadzonek sprowadzonych z Europy. Pierwszą winnicę założył w 1554 roku w okolicach dzisiejszego Santiago de Chile żołnierz Juan Jufre de Loaiza y Montesano, któego uznaje się za ojca chilijskiego winiarstwa. Początkowo uprawiano tu niemal wyłącznie czerwoną odmianę Pais pochodzącą od szczepu Monica z Sardynii, zwaną na obszarze obecnej Kalifornii i Meksyku Mission, a w Argentynie Criolla Chica. Produkowane z tego szczepu pospolite wino miało jasnoróżową barwę ze względu na niezbyt ciemną skórkę oraz metodę wytwarzania. Produkcję w niewielkim stopniu uzupełniał wtedy Muskat Aleksandryjski.
...
Winiarstwo w Chile podniosło się dopiero w latach 80-tych XX wieku. W chilijskim winiarstwie pojawiły się wtedy znaczące inwestycje zagraniczne, nastąpiła spektakularna modernizacja oraz unowocześnienie większości winiarni. W wyniku tych działań oraz coraz większej światowej mody na wino, zwłąszcza wino chilijskie areał chilijskich winnic podwoił się, a eksport win chilijskich stał się zauważalnym zjawiskiem na świecie. Passa win chilijskich trwa do dziś.

Obecnie w polskich sklepach można dostać bardzo dużo win chilijskich, przede wszystkim wytrawnych. Ze względu na strukturę spożycia tego alkoholu w Polsce większość dostępnych butelek to wina czerwone. Ceny tych win wahają się od około 10.- zł do kilkuset. Według mnie w granicy od 20.- do około 100.- zł można dostać dobre wina, których nie będziemy się wstydzić. Z dolnego przedziału cenowego mógłbym polecić Four Rivers Shiraz Cabernet Sauvignon, wino do codziennego spożycia a już dość intensywne. Droższe, ale jeszcze daleko do górnego przedziału cenowego na pewno warto wypić butelkę Las Huertas Cabernet Sauvignon, którą należy otworzyć kilka godzin przed wypiciem, a może spróbować dekantacji.

Warto wziąć pod uwagę Chile, jako porządnego producenta wina w swoich potencjalnych wyborach w sklepie z alkoholem.

Różowe wino

2009-01-07T07:13:00.000-08:00

Mimo że powstaje inaczej jest sporo osób,l którym wydaje się, że różowe wino powstaje z różowych winogron. Wynika to z podejścia: skoro białe wino powstaje z białych winogron (w większości przypadków) a czerwone (chciałby się powiedzieć z czerwonych) z czarnych winogron, to różowe wino powstaje z różowych. Nic bardziej błędnego. Podobnie błędną tezą jest powstawanie różowego wina ze zmieszania wina czerwonego z winem białym.

Wino różowe powstaje z tych samych winogron co czerwone wino, jednak metoda jego powstawania jest inna, niż w przypadku czerwonego wina. Klasyczne czerwone wino powstaje przez macerację ciemnych skórek winogron, a następnie fermentowanie tak powstałego moszczu w obecności tych skórek przez okres od tygodnia do trzech tygodni, co powoduje nabieranie przez wino charakterystycznego czerwonego koloru i smaku. W winie różowym proces maceracji skórek przerywany jest po kilku godzinach. Następnie wino oddziela się od skórek podobnie jak przy produkcji białego wina a następnie fermentuje się je bez skórek

Wino różowe jest znane od bardzo dawna, jednak rozkwit przeżyło w Kaliforni wraz z pojawieniem się białego Zinfandela, dopasowanego do amerykańskich gustów i ludzi wychowanych na Coca-Coli. Klasyczne czerwone wina były dla amerykanów zbyt trudne. Wina różowe, często o wyższej zawartości cukru, który pozostawał w winie dzięki wcześniejszemu przerwaniu fermentacji stają się łatwiejsze dla początkujących. Ponadto wino różowe sprawia wrażenie najbardziej słodkiego przy takiej samej zawartości cukru jak inne wina. Takie podejście powoduje, że wino różowe jest bardzo pozytywnie przyjmowane przez osoby rozpoczynające przygodę z winem.

Jednym z ważnych powodów małej produkcji wina różowego jest to, że wino to najsłabiej nadaje się do długotrwałego przechowywania. Przyjmuje się, że poza szczególnymi wyjątkami wino różowe powinno być wypite w ciągu dwóch lat od daty fermentacji. Do takich win należy na przykład Sutter Home White Zinfandel. Bezpieczne różowe wino, które dzieki temu, że powstało z wyrazistych winogron posiada dość mocny aromat i smak złagodzony metodą produkcji. Ma przy tym jedną zaletę - dostępne jest niemal w każdym hipermarkecie czy stacji benzynowej, więc spokojnie nadaje się jako rezerwowe wino prezentowe.

Joostenberg Bakermat

2008-12-07T10:05:00.000-08:00

Na targach EnoExpo w Krakowie degustowałem (na stoisku firmy TheFineFoodGroup) wina afrykańskie z RPA. Po degustacji kupiłem, może troche nie z własnej woli, jeszcze 6 butelek. Spijam je powoli sącząc z kieliszka wspaniałe aromaty winne. I jedna z butelek okazała się totalnym, zaskoczeniem. Nie chodzi o to, że była niedobra (na razie wszystkie były rewelacyjne). Wyjątkowość wina Joostenberg Bakermat polega na tym, że jest to kupaż wielu win, którego trzon stanowią szczepy Merlot i Cabernet Sauvignon. Pozostałe szczepy tworzą poniżej 25% objętości wina z przewagą Shiraz, w zależności od rocznika. Pozostałe szczepy to Touriga Nacional i Viognier. Jak widać jest to assemblage niemal kosmiczny. Zwraca uwagę to, że Touriga Nacional to bardzo lokalny szczep, ale uprawiany w Portugalii. Viognier bywa używany w winach czerwonych w kupażach z Syrah, ale dotąd nie widziałęm go w czerwonym winie z innymi szczepami. Poza tym Touriga Nacional to generalnie szczep występujący samodzielnie, więc kolejne zdziwienie. A ponadto gdybym miał z zamkniętymi oczami opowiedzieć co to za wino i ktoś zarzekałby się że to kupaż to pomyślałbym, że to kupaż Pinot Noir z niewielką domieszką Gamay (zarówno smak i kolor bardzo temu odpowiadały), ewentualnie z Merlot, który też kiedyś piłem: Weingut Brundlmayer Langenloiser Dechant Blauburgunder und Merlot. Ciekawe i warte odnotowania

Wina Cypryjskie

2008-11-21T03:16:00.000-08:00

Uprawa winorośli i produkcja wina na Cyprze ma długą, liczącą ponad 4000 lat tradycję. Sprzyjają temu warunki glebowe i klimatyczne panujące na Cyprze. Są one niemal idealne dla uprawy winorośli, co zapewnia gronom winorośli najwyższą jakość. Długie i ciepłe śródziemnomorskie lato (jednak bez nadmiernych kontynentalnych upałów) pozwala winogronom dojrzewać i nabierać pełni smaku i aromatu. Łagodne zimy zapobiegają stratom wynikającym z wymarzania czy chorób krzewów winnych. Uprawy winorośli do produkcji win koncentrują się przede wszystkim na południowych stokach gór Troodos oraz żyzne równiny od Limassol do Pafos.

Na Cyprze uprawiane są zarówno lokalne, charakterystyczne dla Cypru szczepy winorośli jak i gatunki klasyczne, które doskonale zaadoptowały się do miejscowych warunków klimatycznych. Spośród szczepów regionalnych najważniejsze to Mavro, o czarnych gronach, z którego wytwarza się czerwone wino i Xynisteri, które daje jasne winogrona służące do produkcji wina białego. Poza tym uprawia się tu inne gatunki lokalne, np: Maratheftiko, Ofthalmo, Lefkada, Malaga. Z gatunków klasycznych uprawiane są takie szczepy jak: Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Mataro, Merlot Noir, Shiraz, Grenache, Chardonnay, Semillon, Sauvignon Blanc i Riesling. Bywają one także krzyżowane ze szczepami lokalnymi, co sprawia, że produkowane na Cyprze światowe wina zyskują unikalny, lokalny posmak.

W przeszłości wina cypryjskie były tak wysoko cenione, że pili je faraonowie egipscy, król Salomon sławił je w swoich poematach, a ich wysoka jakość doceniana była przez Greków i Rzymian. Popularny jest też pogląd, że tak znane wina jak Madera, Marsala czy węgierski Tokaj powstały pierwotnie na Cyprze.

Do najbardziej ekskluzywnych winnic należy Lambouri Winery produkująca między innymi wina organiczne i koszerne takie jak: Lambouri Pure White, Lambouri Pure Cabernet czy Lambouri Ya`in Kafrisin Dry Red. To ostatnie jest bardzo ciekawą propozycją, gduż jest kupażem klasycznego cypryjskiego szczepu Mavro oraz typowo bordoskiego Cabernet Sauvignon i bardzo aromatycznego, charakterystycznego dla Langwedocji czy Hiszpanii Grenache Noir.

Terra Andina czyli dębowe wióry w winie

2008-10-27T08:32:00.000-07:00

Wina przed wyjściem poza winnicę w której powstały, powinny przejść przez etap dojrzewania. W czasie tego procesu wino ulega przemianom, podczas których jego aromaty i smaki szlachetnieją, a wino staje się bogatsze i pełniejsze. Historycznie i tradycyjnie dojrzewanie powinno odbywać się w beczkach dębowych. Mają one taką zaletę, że powietrze (które wpływa na smak wina) dociera do wina w powolny sposób przez całą powierzchnię beczki. Beczka to również samo drewno tworzące ją. Wino przejmuje od tego drewna smaki i aromaty, których nie może przejąć od kadzi nierdzewnej, obojętnej smakowo i zapachowo. Jednak beczki są znacznie droższe od kadzi nierdzewnych. Winiarze wymyślili więc sposób łączący nowoczesne sterowanie produkcją, z efektami kontaktu wina z drewnem. Pomysł polega na dojrzewaniu wina w kadziach stalowych z dodatkiem wiórów lub klinów dębowych. Przez enologów czy sommelierów sposób ten uznawany jest za gorszy od dojrzewania w beczkach. Na przykład jeśli doda się do kadzi nadmierną ilość wiórów dębowych można próbować skrócić proces dojrzewania do kilku tygodni. Takie wino jeszcze nie jest dojrzałe, a już przesycone smakiem dębu, co powoduje dysonans w odczuwaniu smaku wina.
Analizując informacje o Terra Andina Cabernet Sauvignon Merlot można podejrzewać, że właśnie taki proces miał miejsce. Producent (firma z grupy Claro) deklaruje jawnie dojrzewanie w obecności dębu (czyli wiórów dębowych. Dla mnie wino mimo niezłej jakości wydaje się być nadmiernie waniliowe, mimo że jeszcze nie do końca dojrzałe. Ciekawe jak smakowałoby za kilka lat.

Polz Weissburgunder Steirische Klassik

2008-09-28T12:33:00.000-07:00

Białe wino o bardzo ananasowym posmaku wyprodukowane w winiarni Weingut Erich and Walter Polz: Polz Weissburgunder Steirische Klassik. Wino z regionu Styria pite na miejscu, czyli w Graz'u w restauracji Seifenfabrik Veranstaltungszentrum. Producent obecny w Austrii w Styrii od 1997 roku.

Obecnie Styria to ponad 16 tysięcy km2 i ponad milion mieszkańców. Drugi pod względem wielkości kraj związkowy Austrii. Stolicą jest miasto Graz. Pozostała część historycznej Styrii leży obecnie w Słowenii. Herbem Styrii jest walcząca srebrna pantera ziejąca czerwonym ogniem, całość na zielonym tle. Herb zwieńczony koroną.

Styria słynie z produkcji oleju z pestek dyni oraz wina (między innymi ze szczepu Blauer Wildbacher tylko i wyłącznie uprawianego w tym rejonie).

Wino - oceny różnych roczników

2008-09-12T14:45:00.000-07:00

Przeglądam swoje wcześniejsze oceny i znalazłem oceny ciekawego kupażu Cabernet Sauvignon i Carmenere: Montes Limited Selection Cabernet Sauvignon 70 Carmenere 30. Poza tym, że samo wino jest bardzo ciekawe zainteresowało mnie to, że w zależności od rocznika oceniłem je bardzo różnie. Starszy rocznik oceniłem wyżej (obiektywnie), ale wyłącznie jako wino w moim typie natomiast młodszy rocznik określiłem mniejszą liczbą punktów, ale wyżej oceniłem go subiektywnie (jako mój typ z plusem). Ciekaw jestem, czy oznacza to rzeczywistą różnicę w rocznikach czy też tylko świadczy o mojej zmiane do podejścia do ocen wina. Na najbliższy czas wyznaczam więc sobie zadanie: degustację dwóch różnych roczników tego samego wina jednocześnie. Chciałbym zweryfikować tezę, że rocznik wina ma obecnie coraz mniejsze znaczenie: Hugh Johnson, jeden z najbardziej znanych autorytetów degustatorskich stwierdził, że rocznik wina nie ma praktycznie w dzisiejszych czasach żadnego znaczenia. Kiedyś koneserzy kierowali się zawsze tym kryterium. W najlepszych winiarniach wina można było podzielić na wspaniałe i w najlepszym wypadku przeciętne, w zależności od rocznika zbiorów. Od pogody zależało dosłownie wszystko. Dziś winiarze mają do dyspozycji nowe rozwiazania technologiczne, które umożliwoiają produkcję niemal jednakowego wina co roku. Generalnie wynika to z możliwości idealnego określenia momentu zbiorów oraz takiego sterowania fermentacją, aby mimo pewnych różnic w parametrach gron wino było podobne do zeszłorocznego.

Vina La Rosa

2008-09-03T06:46:00.000-07:00

Winnica Vina La Rosa to jedna z najstarszych winnic w Chile. Jest ona połozona w przepięknej dolinie Rapel Valley, niewiele ponad sto kilometrów od stolicy Chile, Santiago (na południe od Santiago) i najwyżej pół godziny drogi od wybrzeża Pacyfiku. Winiarnię założył w 1824 roku Francisco Ignacio Ossa i od początku do dziś bodega jest przedsięwzięciem rodzinnym. Obecnie zarządza nią już 6 pokolenie tej rodziny w osobie Ismaela Ossa Errázuriza.
Wszystkie wina (w tym La Capitana Barrel Reserve Cabernet Sauvignon Merlot) są wytwarzane z winogron rosnących we własnych winnicach, butelkowane na miejscu i reprezentują cztery różne gamy, których nazwy ściśle łączą się z dziedzictwem La Rosa. La Palma, La Palma Dorada (czyli złota palma) i La Palma Reserva wzięły nazwę od unikalnej winnicy La Palmería, w której winorośl dzieli przestrzeń z setkami endemicznych chilijskich drzew palmowych Jubaea chilensis. La Capitana również wzięła nazwę od roślinności w winnicy La Palmeria. Taką właśnie nazwę posiada najwyższa palma w tej winnicy nazywana Panią Kapitan. Ma ona ponad 30 metrów wysokości. Według mnie najlepszym winem tej serii jest La Capitana Barrel Reserve Carmenere. W kolejnych latach wino to zdobywało nagrody:

Carmenère 2005
Gold Medal, International Wine Challenge w 2006 roku

Carmenère 2004
Trophée Citadelles Francja (Gold Medal), Les Citadelles du Vin w 2005
Gold Medal, Japan International Wine Challenge w 2005 roku
Silver Medal, Vinalies Internationales Francja, 2006 rok
Silver Medal, International Wine and Spirits Competition, 2005 Wielka Brytania

Carmenère 2003
Gold Medal, Sélections Mondiales des Vins 2004, Canada
Silver Medal, Texas Lone Star International Competition 2005, USA
Silver Medal, Monde Sélection 2005, Belgium
Silver Medal, Mundus Vini 2004, Germany
Bronze Medal, Second Annual Wines of Chile Awards 2005, Chile
Great Mention, Vinitaly 2004, Italy

Czyba warto spróbować tej butelki, nieprawdaż?

Vinselekt Michlovsky - wino z Moraw

2008-08-28T02:54:00.000-07:00

Mniej więcej w połowie drogi między Bratysławą a Brnem, morawski producent wina Milos Michlovsky, założył w 1993 roku firmę Vinselekt Michlovský i winnicę nastawioną na produkcję wysokiej jakości win. Lata doświadczeń, precyzyjny proces uprawy winogron i wykorzystanie nowoczesnych technologii we współdziałaniu z nabytą na uczelniach wiedzą przynoszą już pierwsze rezultaty. Wina produkowane przez firmę trafiają głównie do sklepów specjalistycznych, restauracji i prywatnych kolekcjonerów. Około połowa najtańszej produkcji sprzedawana jest w sieciach handlowych, głównie w czeskiej Hipernowej. Takim produktem jest na przykład Passio Christi Svatovavrinecke, o rewelacyjnym stosunku jakości do ceny.

Winnica Vinselekt Michlovský posiada uprawy winorośli na obszarze około 130 hektarów w najcieplejszych regionach południowych Moraw - Velké Pawlovice, Mutěnice i regionu Mikulov – głównie w otoczeniu Pálava. Do najbardziej reprezentacyjnych odmian należą: Grüner Veltliner, Welschriesling, Müller Thurgau, Pinot Gris, Chardonnay, Sauvignon, Blaufränkisch, Pinot Noir i Cabernet Sauvignon. Interesujące są także nowe odmiany winogron wyhodowane na Morawie czyli czerwone Cabernet Moravia i białe Aurelius, Pálava oraz Moravský Muškát. Przedstawicielem nowych odmian jest na przykład Harmony Cabernet Moravia Oak Aged Kabinetni Vino.

Tradycja wyrobu win na Morawie sięga czasów Rzymian – III wieku naszej ery. W ciągu ostatnich dziesięciu lat jakość win z Morawy i Czech znacznie się poprawiła i obecnie należą one do najlepszych win środkowej Europy. Są one charakterystyczne ze względu na ciekawy bukiet i w harmonijny sposób łączą pełny smak ze świeżą kwasowością białych win. Ostatnio coraz bardziej popularne stają się także wina czerwone, które dzięki nowoczesnej technologii produkcji stają się coraz pełniejsze i bardziej wyraziste, ale jednocześnie delikatne i aksamitne. Wina morawskie oferują cechy ciągle czystego środowiska naturalnego oraz umiejętności i tradycji morawskich winiarzy (w tym właśnie Milosa Michlovsky) połączonej z nowoczesnymi technologiami. Warto wspomnieć wytwarzane tradycyjnymi metodami ekologicznymi wino Michlovsky Laurot Bio.

moje wino

2008-08-24T15:14:00.000-07:00

Piję wino. Zapewne wiele osób pomyśli, że dużo. A ja tak naprawdę kolekcjonuję smaki, zapachy i inne wrażenia, które wchłonąłem razem z tym winem. Czasami opowiem o etykiecie wina, czasami o miejscu gdzie je piłem, a czasami o smakach które wtedy czułem. Najrzadziej będę opowiadał o jedzeniu dopasowanym do wina czy winie dopasowanym do jedzenia. A to dlatego, że dla mnie posiłek niszczy możliwość ocenienia wina w sposób absolutnie obiektywny. Jeśli jesz surową, niezbyt tłustą i raczej niedrapieżną rybę, wtedy nie zabije ona smaków wina. Jednak już nawet sushi z sosem washabi już nie jest obojętne dla kubków smakowych. A wyobraź sobie grilla. Wspaniały, dobrze wypieczony karczek, lekko ociekający tłuszczykiem. Intensywność tego smaku (zwłaszcza z tłuszczem, który nie tylko jest wzmacniaczem smaku ale pozwala rozpuścić niektóre witaminy czy mikroelementy nierozpuszczalne w wodzie) zabije każde wino. Nawet bardzo beczkowego Zinfandela czy dość pieprzowego (jak to zwykle bywa) Shiraz, na przykład ostatnio pitego przeze mnie Penfolds Winemakers Selection Shiraz Cabernet.
Generalnie jestem zdania, że każdy inaczej ocenia wino (powiedzmy jest 20-30 znacząco różnych grup smakowych ludzi, którzy w obrębie każdej z grup mają mniej więcej podobny gust). To właśnie posłużyło do pomysłu portalu Moje Wino: jeśli poznamy twój gust, zakwalifikujemy Cię do właściwej grupy to będziemy dokładnie wiedzieć które wina Ci zasmakują, a których na pewno nie warto kupować. Oczywiście problemem jest to, że najpierw musisz świadomie ocenić trochę win (im więcej tym lepiej, oczywiście nie wymagam oceny tysięcy win, jak ja oceniłem, wystarczy kilkanaście na początek), a dopiero potem dostaniesz propozycję, które wina będą dla Ciebie najlepsze. Na razie, na sierpień 2008 roku mam w bazie ponad 10 tysięcy butelek wina i liczba tych butelek, ocen i użytkowników szybko rośnie. Mam nadzieję, że kiedyś dogonię corkd, cellartracker, winelog czy snooth. Oczywiście z Waszą pomocą.